Otwarcie Drawy po okresie lęgowym ptaków to już mała tradycja. W tym roku spotkaliśmy się na biwaku Bogdanka, który przez obie noce mieliśmy wyłącznie dla siebie.
Pierwsze osoby dotarły już w piątek. Po rozpaleniu ogniska rozpoczęliśmy warsztaty gry na handpanie i wspólne muzykowanie. W takich okolicznościach dźwięki handpanów nabierają zupełnie innego wymiaru. Dołączyły do nich również misy tybetańskie, dzwonki Koshi oraz flet indiański, tworząc wyjątkowy klimat, który trudno opisać słowami.
Z uwagi na panujące upały po raz pierwszy podczas naszych spotkań zrezygnowaliśmy z trekkingu. Trzeba jednak przyznać, że aspekty logistyczne nie są najmocniejszą stroną packrafterów, którzy na co dzień zwykle nie muszą się nimi przejmować. 😉 Po kilku rozmowach i wspólnym liczeniu udało się jednak wszystko zorganizować tak, że każdy bez problemu dotarł na start spływu, a później odebrał swój samochód.
W sobotni poranek ruszyliśmy na wodę z Barnimia. Mimo dość niskiego stanu Drawy trafiliśmy jedynie na kilka płycizn i zwałek, które udało się pokonać bez wysiadania z packraftów.
Wieczorem czekała nas wyjątkowa chwila. Osoby, które dzień wcześniej po raz pierwszy trzymały handpana w rękach, dały swój pierwszy wspólny koncert. Między utworami nie zabrakło rozmów, śmiechu i niezastąpionych opowieści Zbyszka, którego sposób opowiadania zdecydowanie zasługuje na własną kategorię Oscarów. 😉
Ostatniego dnia popłynęliśmy Kortynicą. Ku naszemu zaskoczeniu poziom wody był tam całkiem wysoki, a jej krystaliczna przejrzystość sprawiała wrażenie płynięcia przez ogromne akwarium pełne ryb. To był piękny finał całego weekendu.
Dziękuję wszystkim za obecność, świetną atmosferę i wspólnie spędzony czas. Już nie mogę doczekać się kolejnego spotkania!